دارای شهرت به امام محمدِ باقر(ع) (۵۷-۱۱۴ق) پنجمی امام شیعهها بعداز پدرش امام سجاد(ع) میباشد. مشهورترین کنیه وی «باقر» به معنای شکافنده میباشد که برپایه حدیث لوح، این کنیه را رسول اسلام(ص) قبل از ولادتش به وی بخشید. امام باقر(ع) حدود ۱۹ سال امامت شیعهها (از سال ۹۵ق تا ۱۱۴ق) را برعهده داشت که با پنج بدن از خلفای بنیامیه همزمان بود: ولید بن عبدالملک، سلیمان بن عبدالملک، قدمت بن عبدالعزیز، یزید بن عبدالملک و هشام بن عبدالملک. امام در ۵۷ سالگی در ۷ ذیالحجه سال ۱۱۴ق به شهیدشدن رسید. بعضی هشام بن عبدالملک و برخی ابراهیم بن ولید را دلیل شهیدشدن وی دانستهاند. طبق منابع تاریخی، امام باقر(ع) هنگام اتفاق کربلا خردسال بود و دراین حادثه حضور تشریفات ترحیم مشهد داشت.
باقرالعلوم(ع) در دانش، زهد و تقوا، عظمت و فضیلت سرآمد بنیهاشم بود و روایات فراوانی در قضیههای مختلفی همانند فقه، توحید، سنت نبوی، قرآن و خوی از وی نقل شدهاست تا جایی که محمد بن مسلم ۳۰ هزار حدیث و جابر بن یزید جعفی ۷۰ هزار حدیث از امام باقر(ع) نقل کردهاند. وی جنبشی علمی پدید آورد که در عصر امامت فرزندش امام درستگو(ع) به نقط ی اوج خویش رسید. شمار اصحاب و شاگردان اورا ۴۶۲ بدن دانستهاند. در عصر امامت وی، تدوین بینشهای شیعه در حرفههای متعدد مانند اخلاق و رفتار، فقه، سخن و تعبیر استارت شد.
کتابهای زیادی درباره امام باقر(ع) منتشر گردیده که مسند الامام الباقر(ع) تاثیر عزیزالله عطاردی به عنوان مثال آنهاست.
معاشطومار
محمد بن علی، معروف به امام باقر(ع)، پنجمین امام شیعهها میباشد.[۱] پدرش امام سجاد(ع)، امام سوم شیعهها و مادرش فاطمه دختر امام حسن مجتبی(ع) بود.[۲] بنابراین وی هم نوهٔ امام حسن و هم نوهٔ امام حسین بود.[۳] امام باقر را هاشمیٌ دربین هاشمیَّیْن، عَلَاوٌّ در میان علویَّیْن و فاطمیٌ میان فاطمیَّیْن (هاشمیّی از دو هاشمی، علویّی از دو علوی و فاطمیّی از دو فاطمی) خواندهاند؛ چون بهگفته سیدمحسن امین، در اَعیانالشّیعه، اولیه کسی بود که نسبش هم به امام حسن مجتبی(ع) و هم امام حسین(ع) میرسید.[۴]
لقب امام باقر «ابوجعفر» میباشد.[۵] برای او، کنیههایی زیرا «باقرالعلم»، «شاکر»، «هادی» و «امین» حافظه کردهاند.[۶] ولی مشهورترین لقبش «باقر» یا این که «باقرالعلم» میباشد.[۷] در روایتی، جابر بن عبدالله انصاری میگوید فرستاده، قبل از بهدنیاآمدن امام باقر(ع)، اسم اورا محمد و لقبش را باقر (شکافنده) گذارده بود.[۸] بهگفتهٔ روحانی صدوق در عِلَلُالشّرایع، انگیزه ملقبشدن امام پنجم به باقر را این دانستهاند که وی دانش را بهواقع شکافته بود.[۹]
امام باقر(ع) در ۱ رجب سال ۵۷ قمری در مدینه دیده به جهان گشود.[۱۰] بعضی ولادتش را ۳ صفر به عبارتی سال نقل کردهاند.[۱۱] وی در رخداد کربلا در حالی که خردسال بود، حضور داشت.[۱۲] ابن شهرآشوب در مناقب از دو کتاب «البِدَع» و «گستردن الاخبار» نقل کرده که آن که در کربلا مقتول علی اصغر میباشد که به طور تقریبً دوازده ساله بوده و نسل امام حسین(ع) از علی اکبر (که به عبارتی امام سجاد میباشد) تداوم یافته میباشد. او این قسم را قابل متکی بودن دانسته و سن علی بن الحسین(امام سجاد) پسر بلندمرتبه امام حسین را در کربلا ۳۰ و سن امام محمد باقر(ع) را ۱۵ دانسته میباشد. [۱۳].[یادداشت ۱]
شهیدشدن امام باقر(ع) را در ۵۷ سالگی[۱۵] و در ۷ ذیالحجه سال ۱۱۴ هجری قمری دانستهاند؛[۱۶] اما بعضی به مکان ذیالحجه از ربیع الاول یا این که ربیع الثانی مذکوراند.[۱۷] همینطور نقلهای دیگری مبتنی بر شهادتش در سالهای ۱۱۵ق، ۱۱۶ق و ۱۱۸ق وجود داراست.[۱۸]
شهید شدن امام باقر(ع) در روزگار خلافت هشام بن بنده الملک فیس داده میباشد:[۱۹] چراکه هشام از سال ۱۰۵ تا سال ۱۲۵ قمری خلیفه بود[۲۰] و واپسین سالی که مورخان در شهید شدن امام باقر(ع) نقل کردهاند ۱۱۸ق میباشد. [۲۱] در اینکه چه شخص یا این که عده ای در قتل او دست داشتهاند، نقلهای مختلفی وجود دارااست. برخی از منابع، فرد هشام بن عبدالملک را برهان شهیدشدن وی دانستهاند.[۲۲] و بعضا ابراهیم بن ولیدبن عبدالملک را برهان مسمومیت او معرفی کردهاند.[۲۳]
امام باقر(ع) وصیت کرده بود در لباسی که در آن نماز میخوانده دفن گردد.[۲۴] او در آرامستان بقیع، کنار مرقد پدرش امام سجاد(ع) و عموی پدرش امام حسن(ع) دفن شد.[۲۵] امام به فرزندش امام راستگو(ع) وصیت کرد ده سال در منا در روز ها حج برای او مراسم سوگواری بر پا نمایند.[۲۶] سید علی خامنهای پژوهشگر و محقق تاریخ اسلام بر این حیث میباشد که شهید شدن امام باقر دارنده پیام بود به همین جهت امام خودش وصیت کرد که پس از وی تا ده سال در منا به مناسبت این رحلت، یادبود برپا خواهد شد و این شغل دربین ائمه بیسوابق و بینظیر میباشد.حافظه امام باقر، یعنی خاطر رمز برآوردن حیات مجددی جریان اصیل اسلامی در رویا روییی با تحریفها و مسخهائی که اعمال گرفته بود.
دارای شهرت به امام محمدِ باقر(ع) (۵۷-۱۱۴ق) پنجمی امام شیعهها بعداز پدرش امام سجاد(ع) میباشد. مشهورترین کنیه وی «باقر» به معنای شکافنده میباشد که برپایه حدیث لوح، این کنیه را رسول اسلام(ص) قبل از ولادتش به وی بخشید. امام باقر(ع) حدود ۱۹ سال امامت شیعهها (از سال ۹۵ق تا ۱۱۴ق) را برعهده داشت که با پنج بدن از خلفای بنیامیه همزمان بود: ولید بن عبدالملک، سلیمان بن عبدالملک، قدمت بن عبدالعزیز، یزید بن عبدالملک و هشام بن عبدالملک. امام در ۵۷ سالگی در ۷ ذیالحجه سال ۱۱۴ق به شهیدشدن رسید. بعضی هشام بن عبدالملک و برخی ابراهیم بن ولید را دلیل شهیدشدن وی دانستهاند. طبق منابع تاریخی، امام باقر(ع) هنگام اتفاق کربلا خردسال بود و دراین حادثه حضور تشریفات ترحیم مشهد داشت.
باقرالعلوم(ع) در دانش، زهد و تقوا، عظمت و فضیلت سرآمد بنیهاشم بود و روایات فراوانی در قضیههای مختلفی همانند فقه، توحید، سنت نبوی، قرآن و خوی از وی نقل شدهاست تا جایی که محمد بن مسلم ۳۰ هزار حدیث و جابر بن یزید جعفی ۷۰ هزار حدیث از امام باقر(ع) نقل کردهاند. وی جنبشی علمی پدید آورد که در عصر امامت فرزندش امام درستگو(ع) به نقط ی اوج خویش رسید. شمار اصحاب و شاگردان اورا ۴۶۲ بدن دانستهاند. در عصر امامت وی، تدوین بینشهای شیعه در حرفههای متعدد مانند اخلاق و رفتار، فقه، سخن و تعبیر استارت شد.
کتابهای زیادی درباره امام باقر(ع) منتشر گردیده که مسند الامام الباقر(ع) تاثیر عزیزالله عطاردی به عنوان مثال آنهاست.
معاشطومار
محمد بن علی، معروف به امام باقر(ع)، پنجمین امام شیعهها میباشد.[۱] پدرش امام سجاد(ع)، امام سوم شیعهها و مادرش فاطمه دختر امام حسن مجتبی(ع) بود.[۲] بنابراین وی هم نوهٔ امام حسن و هم نوهٔ امام حسین بود.[۳] امام باقر را هاشمیٌ دربین هاشمیَّیْن، عَلَاوٌّ در میان علویَّیْن و فاطمیٌ میان فاطمیَّیْن (هاشمیّی از دو هاشمی، علویّی از دو علوی و فاطمیّی از دو فاطمی) خواندهاند؛ چون بهگفته سیدمحسن امین، در اَعیانالشّیعه، اولیه کسی بود که نسبش هم به امام حسن مجتبی(ع) و هم امام حسین(ع) میرسید.[۴]
لقب امام باقر «ابوجعفر» میباشد.[۵] برای او، کنیههایی زیرا «باقرالعلم»، «شاکر»، «هادی» و «امین» حافظه کردهاند.[۶] ولی مشهورترین لقبش «باقر» یا این که «باقرالعلم» میباشد.[۷] در روایتی، جابر بن عبدالله انصاری میگوید فرستاده، قبل از بهدنیاآمدن امام باقر(ع)، اسم اورا محمد و لقبش را باقر (شکافنده) گذارده بود.[۸] بهگفتهٔ روحانی صدوق در عِلَلُالشّرایع، انگیزه ملقبشدن امام پنجم به باقر را این دانستهاند که وی دانش را بهواقع شکافته بود.[۹]
امام باقر(ع) در ۱ رجب سال ۵۷ قمری در مدینه دیده به جهان گشود.[۱۰] بعضی ولادتش را ۳ صفر به عبارتی سال نقل کردهاند.[۱۱] وی در رخداد کربلا در حالی که خردسال بود، حضور داشت.[۱۲] ابن شهرآشوب در مناقب از دو کتاب «البِدَع» و «گستردن الاخبار» نقل کرده که آن که در کربلا مقتول علی اصغر میباشد که به طور تقریبً دوازده ساله بوده و نسل امام حسین(ع) از علی اکبر (که به عبارتی امام سجاد میباشد) تداوم یافته میباشد. او این قسم را قابل متکی بودن دانسته و سن علی بن الحسین(امام سجاد) پسر بلندمرتبه امام حسین را در کربلا ۳۰ و سن امام محمد باقر(ع) را ۱۵ دانسته میباشد. [۱۳].[یادداشت ۱]
شهیدشدن امام باقر(ع) را در ۵۷ سالگی[۱۵] و در ۷ ذیالحجه سال ۱۱۴ هجری قمری دانستهاند؛[۱۶] اما بعضی به مکان ذیالحجه از ربیع الاول یا این که ربیع الثانی مذکوراند.[۱۷] همینطور نقلهای دیگری مبتنی بر شهادتش در سالهای ۱۱۵ق، ۱۱۶ق و ۱۱۸ق وجود داراست.[۱۸]
شهید شدن امام باقر(ع) در روزگار خلافت هشام بن بنده الملک فیس داده میباشد:[۱۹] چراکه هشام از سال ۱۰۵ تا سال ۱۲۵ قمری خلیفه بود[۲۰] و واپسین سالی که مورخان در شهید شدن امام باقر(ع) نقل کردهاند ۱۱۸ق میباشد. [۲۱] در اینکه چه شخص یا این که عده ای در قتل او دست داشتهاند، نقلهای مختلفی وجود دارااست. برخی از منابع، فرد هشام بن عبدالملک را برهان شهیدشدن وی دانستهاند.[۲۲] و بعضا ابراهیم بن ولیدبن عبدالملک را برهان مسمومیت او معرفی کردهاند.[۲۳]
امام باقر(ع) وصیت کرده بود در لباسی که در آن نماز میخوانده دفن گردد.[۲۴] او در آرامستان بقیع، کنار مرقد پدرش امام سجاد(ع) و عموی پدرش امام حسن(ع) دفن شد.[۲۵] امام به فرزندش امام راستگو(ع) وصیت کرد ده سال در منا در روز ها حج برای او مراسم سوگواری بر پا نمایند.[۲۶] سید علی خامنهای پژوهشگر و محقق تاریخ اسلام بر این حیث میباشد که شهید شدن امام باقر دارنده پیام بود به همین جهت امام خودش وصیت کرد که پس از وی تا ده سال در منا به مناسبت این رحلت، یادبود برپا خواهد شد و این شغل دربین ائمه بیسوابق و بینظیر میباشد.حافظه امام باقر، یعنی خاطر رمز برآوردن حیات مجددی جریان اصیل اسلامی در رویا روییی با تحریفها و مسخهائی که اعمال گرفته بود.
تشریفات ترحیم مشهد برای مدیریت بهتر مراسم؛ از انتخاب خدمات تا کنترل هزینهها